Μια εφαρμογή συγγραφής για τον συγγραφέα που θέλει να γράψει αλλά δεν γράφει.
Είμαι προγραμματιστής στο επάγγελμα. Είμαι πάνω από είκοσι χρόνια. Αλλά υπήρξα και συγγραφέας, πότε-πότε, για όσο θυμάμαι τον εαυτό μου. Από εκείνους τους συγγραφείς που έχουν μισοτελειωμένα δοκίμια σε φακέλους, ιδέες σε σημειωματάρια, την αίσθηση του «θα ’πρεπε να γράφω πιο πολύ» που ποτέ δεν γίνεται πραγματικά πιο πολύ γράψιμο.
Πριν από μερικά χρόνια πρόσεξα κάτι συγκεκριμένο. Άνοιγα το Scrivener, έβλεπα τον φάκελο σημειώσεων, τον πίνακα φελλού, τον επιθεωρητή, τη δομή του έργου, και το έκλεινα. Ανανέωνα το Ulysses για άλλη μια χρονιά και ελάχιστα έγραφα μέσα του. Άνοιγα ένα Google Doc και δεν ένιωθα τίποτα. Ο δρομέας ν’ αναβοσβήνει πάνω σε μια επίπεδη λευκή έκταση, εξίσου φιλόξενη μ’ ένα λογιστικό φύλλο.
Τα εργαλεία ήταν εξαιρετικά. Δεν ήταν αυτά το πρόβλημα. Το πρόβλημα ήταν πως κάθε φορά που καθόμουν να γράψω, η διεπαφή μου ζητούσε να κάνω κάτι άλλο εκτός από το να γράφω. Να σχεδιάσω μια δομή. Να διαλέξω έναν φάκελο. Να στήσω ένα έργο. Να επιλέξω ανάμεσα σε δεκαπέντε επιλογές μορφοποίησης. Ν’ αποφασίσω πού «ανήκει» αυτή η παράγραφος.
Και τις μέρες που τα κατάφερνα να ξεπεράσω αυτό, όταν άρχιζα πραγματικά να πληκτρολογώ, κάτι άλλο με τραβούσε έξω μέσα σε λίγα λεπτά. Μια ειδοποίηση. Μια κόκκινη υπογράμμιση ορθογραφίας. Μια ξαφνική παρόρμηση να ρυθμίσω τα περιθώρια. Ο δρομέας ν’ αναβοσβήνει πάνω σε μια κλινική επιφάνεια που έσπαγε τα μάγια κάθε φορά που το μάτι μου έπεφτε πάνω της.
Ήθελα μια σελίδα που δεν θα μου ζητούσε τίποτα παρά μόνο να γράφω πάνω της. Και μόλις ξεκινούσα, να με κρατά εκεί.
Έτσι έφτιαξα μία.
Τι είναι το Reverie
Το Reverie είναι μια εφαρμογή συγγραφής όπου νιώθεις πως η σελίδα είναι ζωντανή. Ο δρομέας λάμπει απαλά. Η κύλιση καταλαγιάζει με βάρος. Η μορφοποίηση ζωντανεύει στη θέση της. Η σελίδα ζεσταίνεται όταν είσαι σε ροή και δροσίζει όταν σταματάς, όλα κάτω από το κατώφλι της συνειδητής προσοχής. Δεν προσέχεις αυτά τα πράγματα άμεσα. Προσέχεις πως το γράψιμο στο Reverie είναι διαφορετικό από το γράψιμο σ’ οτιδήποτε άλλο.
Ό,τι πληκτρολογείς είναι αυτό που βλέπεις. Ένας τίτλος μοιάζει με τίτλο. Τα έντονα γράμματα μοιάζουν με έντονα. Δεν υπάρχουν αστερίσκοι, ούτε δίεσες, ούτε σύνταξη να μάθεις ή να κρύψεις. Μόνο κείμενο, αποδομένο ως κείμενο.
Το γράψιμό σου αποθηκεύεται ως Markdown, η πιο κοινή μορφή στα εργαλεία συγγραφής σήμερα. Άνοιξε τα αρχεία σου σ’ οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή, σ’ οποιοδήποτε άλλο μηχάνημα, σε είκοσι χρόνια από τώρα. Είναι δικά σου. Δεν υπάρχει βάση δεδομένων, ούτε ιδιόκτητη μορφή, ούτε λογαριασμός cloud, ούτε εγκλωβισμός.
Τι δεν είναι το Reverie
Δεν υπάρχει φάκελος σημειώσεων ούτε πίνακας φελλού, καμία δομή που πρέπει να χτίσεις πριν γράψεις. Όταν η δουλειά μεγαλώνει, αποθήκευσε τα αρχεία σου σ’ έναν φάκελο και το Reverie τα αντιμετωπίζει σαν ένα χειρόγραφο. Πήγαινε από κείμενο σε κείμενο μ’ ένα πάτημα πλήκτρου. Ο αριθμός λέξεων αθροίζεται σ’ όλα. Καμία ρύθμιση, και τίποτα πάνω στη σελίδα παρά μόνο οι λέξεις σου.
Δεν είναι το Ulysses. Καμία συνδρομή. Πλήρωσε μία φορά, είναι δικό σου. Δεν χρειάζεται λογαριασμός.
Δεν είναι εφαρμογή σημειώσεων. Είναι φτιαγμένο για κεφάλαια και δουλειά μεγάλης φόρμας, όχι για λίστες και υπενθυμίσεις για ψώνια.
Δεν έχει τεχνητή νοημοσύνη. Κανένα πρόσθετο. Κανένα κατάστημα θεμάτων. Καμία συνεργασία.
Αυτές είναι επιλογές, όχι παραλείψεις. Κάθε «όχι» είναι κάτι που αποφάσισα ενεργά να μην το φτιάξω.
Γιατί τώρα
Κάνω τα πράγματα να αισθάνονται σωστά στην οθόνη από τότε που άρχισα να κυκλοφορώ παιχνίδια πριν από εικοσιπέντε χρόνια. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της δουλειάς είναι αόρατο: το βάρος μιας κύλισης, ο τρόπος που πέφτει το φως πάνω σε μια επιφάνεια, η διαφορά ανάμεσα σ’ ένα animation που έχει ζωντάνια κι ένα που μοιάζει με τεχνολογική επίδειξη. Τα παιχνίδια σου μαθαίνουν πως η αίσθηση είναι μηχανική. Κανείς δεν την αποκαλεί έτσι, μα είναι.
Οι εφαρμογές συγγραφής δεν έχουν κάνει ποτέ αυτή τη δουλειά. Σου δίνουν ένα λευκό ορθογώνιο, έναν δρομέα που αναβοσβήνει, και τίποτε άλλο. Το Reverie είναι αυτό που συμβαίνει όταν φέρνεις αυτή την προσοχή πάνω σε μια σελίδα.
Κανένας επενδυτής, κανένας συνιδρυτής, καμία επιτροπή οδικού χάρτη. Ένα έργο μεράκι που έγινε προϊόν επειδή αρκετοί πρώτοι αναγνώστες είπαν «γι’ αυτό θα πλήρωνα».
Το στοίχημα που βάζω είναι πως αν πέντε λεπτά στο Reverie κάνουν κάθε άλλη εφαρμογή συγγραφής να μοιάζει νεκρή, οι συγγραφείς θα μείνουν. Η σελίδα είναι το προϊόν. Όλα τα άλλα υπηρετούν τον σκοπό να βγουν από τη μέση της.
Έρχεται σύντομα
Το Reverie δεν είναι έτοιμο ακόμα. Όταν θα είναι, θα το ανακοινώσω εδώ και θα στείλω email σ’ όλους όσοι είναι στη λίστα της αρχικής σελίδας.
Αν γράφεις, ή θέλεις να γράψεις, ελπίζω να σου δώσει μια σελίδα που αξίζει ν’ ανοίγεις.
— Mark