Je kent
dat gevoel.
Je opent je document. De cursor knippert. Je leest de laatste alinea voor de derde keer over. Je controleert je aantal woorden. Je past de lettergrootte aan. Je opent een andere app. Je komt terug. De cursor knippert nog steeds.

Reverie is voor dat moment gemaakt. Niet met een lijst functies, maar met iets dat lastiger te omschrijven is. Een pagina die leeft. De cursor heeft een warmte over zich. Het scrollen komt tot rust in plaats van abrupt te stoppen. Als de woorden stromen, weet de pagina dat, en ze reageert er rustig op. Als je pauzeert, wacht ze.
Het meeste hiervan zul je niet merken. Dat is precies de bedoeling.
Geen AI die je zinnen afmaakt. Geen suggesties die aan de rand van je aandacht blijven hangen. Als je tien minuten naar het scherm wilt staren tot het juiste woord komt, dan is dat schrijven. Er was een gedachte in aantocht. Eén AI-suggestie en hij is weg. Reverie maakt de kamer alleen een beetje warmer terwijl je werkt.









